piątek, 21 kwietnia 2017

Kolekcja powieści Pauliny Simons od 24 kwietnia w kioskach! [zapowiedź]

Lubicie kolekcje książkowe? Ja je uwielbiam i jestem od nich wręcz uzależniona.
W biblioteczce posiadam setki tomów kolekcji wydawniczych.

Lubię powieści utrzymane w jednolitej szacie graficznej, a kolekcje mi to zapewniają.

Przepadam szczególnie za kolekcjami ukazującymi się w kioskach, ze względu na ich ogólnodostępność, stosunkowo niską cenę i format, który doskonale mieści się w torebce -takie książki genialnie sprawdzają się w podróży. 

Obecne wydania kolekcji kioskowych są przygotowywane niezwykle starannie -  standardem staje się już twarda okładka.

Dlaczego o tym wszystkim piszę? Ponieważ już 24 kwietnia w kioskach ukaże się nowa kolekcja, która już dziś rozpaliła mój głód mola książkowego.

Od 24 kwietnia, co dwa tygodnie będziecie mogli znaleźć w kioskach kolejne powieści autorstwa poczytnej amerykańskiej pisarki – Pauliny Simons. Powieści będziecie mogli kupić w kiosku, lub na stronie wydawcy.

Ja osobiście wolę przedpłaty, ponieważ gwarantują mi, że dany tom na pewno do mnie dotrze. Nie muszę biegać po kioskach, zastanawiając się czy zdążę nabyć swój egzemplarz przed innymi. W sklepie mamy do tego możliwość wyboru kilku wariantów prenumeraty, więc możemy zdecydować się na zakup tylko kolekcji leningradzkiej lub jedynie niezależnych powieści Pauliny Simons, oczywiście można też kupić całość :)

Widać, że kolekcja została doskonale rozplanowana – wydawca, jak już napomknęłam, podzielił kolekcję na dwie części. Zaczyna od sagi leningradzkiej, w skład której wchodzi popularna i lubiana seria „Jeździec miedziany”,  a następnie przechodzi do publikacji powieści samodzielnych.

Skusicie się? Ja już się zdecydowałam :)

Informacje o kolekcji:


Strona sklepu, na której możecie nabyć prenumeratę: KLIK

Harmonogram kolekcji:

1
Jeździec miedziany część 1
2017.04.24
2
Jeździec miedziany część 2
2017.05.10
3
Tatiana i Aleksander część 1
2017.05.24
4
Tatiana i Aleksander część 2
2017.06.07
5
Ogród letni część 1
2017.06.21
6
Ogród letni część 2
2017.07.05
7
Dzieci wolności
2017.07.19
8
Bellagrand część 1
2017.08.02
9
Bellagrand część 2
2017.08.16
10
Sześć dni w Leningradzie
2017.08.30
11
Czerwone liście
2017.09.13
12
Jedenaście godzin
2017.09.27
13
Tully część 1
2017.10.11
14
Tully część 2
2017.10.25
15
Droga do raju część 1
2017.11.08
16
Droga do raju część 2
2017.11.22
17
Dziewczyna na Times Square
2017.12.06
18
Pieśń o poranku część 1
2017.12.20
19
Pieśń o poranku część 2
2018.01.03
20
Samotna gwiazda część 1
2018.01.17
21
Samotna gwiazda część 2
2018.01.31




czwartek, 20 kwietnia 2017

"Chata" William Paul Young

Wydawnictwo: Nowa Proza
Liczba stron: 304
Rok wydania: 2017

Najmłodsza córka Mackenziego Allena Phillipsa Missy została porwana podczas rodzinnych wakacji. W opuszczonej chacie, ukrytej na pustkowiach Oregonu, znaleziono ślady wskazujące na to, że została brutalnie zamordowana. Cztery lata później pogrążony w Wielkim Smutku Mack dostaje tajemniczy list, najwyraźniej od Boga, a w nim zaproszenie do tej właśnie chaty na weekend. Wbrew rozsądkowi Mack przybywa do chaty w zimowe popołudnie i wkracza do swojego najmroczniejszego koszmaru. Jednakże to, co tam znajduje, na zawsze odmienia jego życie.
Mack spędza w chacie weekend, uczestnicząc w czymś w rodzaju sesji terapeutycznej z Bogiem, nazywającym siebie Tatuśkiem, Jezusem, który pokazuje się pod postacią żydowskiego robotnika, i Sarayu, Azjatką uosabiającą Ducha Świętego.

Niezwykle rzadko zdarza mi się świadomie sięgnąć po utwory wpisujące się nurt literatury chrześcijańskiej i religijnej - raczej stronię od lektury tego rodzaju powieści. Nie lubię bardzo często występujących w tym gatunku moralizatorstwa i tendencyjnego sposobu przedstawiania świata. Często drażni mnie nadmierne epatowanie religijnością i kaznodziejski charakter narracji.

„Chata” Williama Paula Younga  to powieść chrześcijańska, która mnie zaskoczyła. Do sięgnięcia po utwór skłoniła mnie ciekawość związana z fenomenem popularności wydanej własnym sumptem powieści, która osiągnęła status bestselleru i doczekała się ekranizacji. William Paul Young udowadnia, że jeśli tylko się chce o Bogu można pisać bardzo przystępnie i bez nadmiernego zadęcia. Utwór autorstwa Amerykanina to mocna, nieco kontrowersyjna pozycja literacka, która oddziałuje na wyobraźnię i inspiruje czytelnika do świeżego spojrzenia na postać Boga, Jezusa i Ducha Świętego. Bardzo podobał mi się niekonwencjonalny sposób przedstawienia Trójcy Świętej.

Zasadnicza akcja powieści toczy się w tytułowej chacie. Jest to miejsce brutalnej zbrodni, a zarazem przestrzeń, którą na objawienie się człowiekowi wybiera Bóg. Przybierający postać czarnej kobiety Tata zaprasza na spotkanie Mackenziego Phillipsa, by wspólnie z Jezusem i Sarayu (emanacją Ducha Świętego) uleczyć rany zadane duszy mężczyzny. Weekend poświęcony na rozmowy z Bogiem na zawsze zmieni bohatera i na powrót rozbudzi jego wiarę.

„Chata” jest utworem, który pozytywnie mnie zaskoczył. To przyjemna w odbiorze powieść o bezgranicznej miłości Boga do człowieka o sile miłosierdzia i wybaczania. Natężenie scen religijnych było w tym utworze ogromne, ale nie wywoływały one typowej u mnie w takich sytuacjach niechęci, co stanowi ogromny plus.
 

czwartek, 13 kwietnia 2017

"Powrót do starego domu" Ilona Gołębiewska

Wydawnictwo: Muza
Liczba stron: 480
Rok wydania: 2017 
Alicja Pniewska ma 37 lat. Porzucił ją mąż, straciła lukratywną posadę, musiała opuścić wygodny apartament. Uciekając przed demonami przeszłości, znajduje schronienie w rodzinnym domu w malowniczej miejscowości Pniewo. Zaskakujące zdarzenia, niezwykli ludzie i tajemnica sprzed lat wystawią jej życie na ciężką próbę.

Pewnej upiornej nocy Alicja spotyka Dziada – legendę wydarzeń, które przed kilkudziesięcioma laty wstrząsnęły Pniewem. Otrzymuje od niego pamiętnik swojego dziadka Jana, który opisuje w nim piekło wojny. Na dodatek Alicja odnajduje w starej szafie na strychu list, który odkryje przed nią tajemnicę przeszłości. Na idealnym dotąd wizerunku jej rodziny powstaje rysa. Tragiczny los małego Michałka zmieni podejście Alicji wobec życia, a miłość upomni się o nią w najmniej spodziewanym momencie. Czy prawda o przeszłości rodziny pozwoli odnaleźć jej szczęście u boku wybranego mężczyzny?

Prawdziwa, wstrząsająca i trzymająca w napięciu do ostatnich stron książka o sile ludzkich pragnień i marzeń. Daje wiarę i nadzieję na to, że nigdy nie jest za późno, by budować swoje życie od nowa. Przenosi do świata dziecięcych wspomnień, czyli miejsca, które w sercu każdego człowieka ma szczególne znaczenie – rodzinnego domu.

Zawsze podziwiałam młodych ludzi, którzy z determinacją dążą do spełnienia marzeń o wydaniu własnej książki - wielu jest takich, ale nie każdy ma talent tudzież umiejętności, samozaparcie i determinację, żeby książkę napisać a  następnie rozpocząć żmudną drogę do jej wydania. Kiedy otrzymałam propozycję zrecenzowanie debiutanckiej powieści Ilony Gołębiewskiej, nie zastanawiałam się długo. Opis niezwykle zachęcał do zaprzyjaźnienia się z tym tytułem. Czy pani Gołębiewska mnie do siebie przekonała?

Już na wstępie powiem, że „Powrót do starego domu” jest powieścią utrzymaną w nie do końca lubianym przez mnie stylu. Ten tytuł pokochają zapewne miłośniczki prozy Danielle Steel.  Narracja pani Ilony Gołębiewskiej od razu skojarzył mi się z twórczością amerykańskiej królowej powieści dla kobiet – jest sielsko, anielsko i cukierkowo. Nawet kiedy pojawiają się wątki z założenia dramatyczne, sposób narracji odbiera im siłę oddziaływania – przynajmniej ja tak to odczuwam. Kwestie narracji zawsze podlegają indywidualnym preferencjom czytelników, więc to co dla mnie jest minusem, dla wielu osób będzie atutem książki.

Powieść opowiada o losach trzydziestosiedmioletniej Alicji Pniewskiej. Bohaterka jest w trakcie trudnego rozwodu, w wyniku którego traci dom, pracę i szacunek do samej siebie. Po kolejnej paskudnej rozprawie sądowej Alicja podejmuje decyzję o powrocie do domu swojego dzieciństwa – bezpiecznego przyczółka, w którym chce wylizać rany i rozpocząć nowe życie; jedynego miejsca kojarzącego się jej z poczuciem bezpieczeństwa i bezinteresowną miłością. W rodzinnym Pniewie czekają na nią nowe przyjaźnie i wyzwania.

„Powrót do starego domu” to pisana z perspektywy pierwszoosobowej ciepła, w wielu momentach niezwykle sielankowa opowieść o wychodzeniu na prostą. Znalazło się w fabule miejsce na kilka tajemniczych wątków związanych z przeszłością mieszkańców Pniewa i rodziny Alicji, ale niestety okazały się one jedynie niewielkim dodatkiem do romantyczny-obyczajowej fabuły, która koncentruje się na przedstawieniu losów na nowo budującej swój świat bohaterki.  Zakończenie pozwala snuć domysły, że tajemnicze wątki dotyczące przeszłości rodziny Pniewskich powrócą w kontynuacji.

Debiutancka powieść Ilony Gołębiewskiej to opowieść dla wrażliwych czytelników kochających książki przypominające baśnie, w których wszystko zawsze dobrze się kończy. „Powrót do starego domu” okazał się dla mnie przyjemnym czytadłem.




poniedziałek, 10 kwietnia 2017

Nadeszła wiekopomna chwila, czyli Zaczarowane Strony wystartowały na facebooku

Kochani, od kwietnia możecie śledzić mój blog na facebooku. Strona raczkuje, ale mam nadzieję, że z czasem pięknie się rozwinie. Byłoby mi niezmiernie miło, gdybyście mnie odwiedzili i zdecydowali się zostać na troszkę dłużej. Serdecznie zapraszam do polubienia Zaczarowanych Stron.




niedziela, 9 kwietnia 2017

"Silver. Trzecia księga snów" Kerstin Gier

Seria: Księga snów (tom 3)
Wydawnictwo: Media Rodzina
Liczba stron: 458
Rok wydania: 2017

Wielki finał Trylogii Snów! Są na świecie ludzie, którzy mają dostęp do snów. Z marzeń sennych można się bardzo wiele dowiedzieć  - pogrzebać w świadomości i podświadomości. Można też popchnąć śniącego do czynów, których nigdy nie dopuściłby się na jawie... Główna bohaterka serii, Liv Silver, ma same kłopoty. Jej antagonista Arthur rośnie w siłę, blogerka Secrecy wie coraz więcej, a groźna Anabel znów pojawia się na sennych korytarzach. Liv musi połączyć siły z przyjaciółmi, żeby chronić siebie i bliskich przed niebezpieczeństwem, które czyha na jawie i we śnie.


Nadeszła pora, by wspólnie z bohaterami „Silver. Trzeciej księgi snów” po raz ostatni przejść przez zielone drzwi z klamką w kształcie jaszczurki i wkroczyć do fascynującego, pełnego tajemnic świata sennych marzeń. Kerstin Gier w finałowym tomie swej niezwykłej serii zabiera nas w podróż wypełnioną senną magią, tajemnicami oraz dreszczykiem emocji, na końcu której czeka na nas kilka ważnych odpowiedzi.

Atmosfera w świecie snów coraz bardziej się zagęszcza. Anabel wróciła i wszystko wskazuje na to, że wraz nią na sennych korytarzach pojawił się demon pragnący wyrównać rachunki z nastolatkami, którzy go zdradzili. Pojawiające się w snach i w świecie rzeczywistym czarne pióra budzą niepokój i wahanie Liv – czyżby senny demon nie był jedynie projekcją umysłu chorej Anabel?

Życia przyjaciołom nie ułatwia również Arthur. Chłopak nie cofnie się przed niczym, by zniszczyć główną bohaterkę, którą obwinia o zrujnowanie relacji między nim, Henrym i Graysonem. Sytuacja staje się napięta i bardzo niebezpieczna. Okazuje się, że rządny zemsty Arthur odkrył sposób kontrolowania zachowań ludzi poza sferą snu. Akcja nabiera dramatyzmu, ale trudno mi stwierdzić, że to właśnie on dominuje. Pisarka dość obficie podlała fabułę „Silver” humorem oraz stworzyła całkiem przyjemny w odbiorze wątek romantyczny.

Kerstin Gier w serii o przygodach Liv Silver uwiodła mnie przede wszystkim niezwykłym pomysłem na wykorzystanie motywu marzeń sennych oraz sposobem kreowania świata przedstawionego. Kto z nas nie chciałby się znaleźć w świecie, gdzie wystarczy myśl, by urzeczywistnić każde, nawet najbardziej nieprawdopodobne marzenie? Kto nie chciałby, żeby jego doba wydłużyła się o godziny, które można poświęcić na świadome przeżywanie szalonych przygód? Świat snów stworzony przez Gier fascynuje i rozbudza wyobraźnię - stanowi dla mnie najatrakcyjniejszy element powieści.  

„Silver. Trzeci księga snów” okazała się bardzo przyjemną lekturą. Z założenia jest to powieść dla nastolatek, ale również ja znalazłam w tym tytule coś dla siebie. Spędziłam z tą książką kilka naprawdę czarujących godzin.


Za możliwość przeczytania finałowego tomu "Silver" dziękuję serdecznie wydawnictwu  



piątek, 7 kwietnia 2017

Konkurs w słowiańskiech klimatach

Lubicie słowiańskie klimaty?

Jeżeli na powyższe pytanie odpowiedzieliście TAK, to czym prędzej pędźcie na blog Uwielbiam gotować, gdzie możecie wygrać powieść "Zapomniani Bogowie. Słowiańska opowieść" Jarosława Prusińskiego. Konkurs trwa tylko do 9 kwietnia, więc radzę się pospieszyć ;)

poniedziałek, 3 kwietnia 2017

"Firstlife. Pierwsze życie" Gena Showalter

Cykl: Everlifie (tom 1)
Wydawnictwo: Harper Collins Polska
Liczba stron: 432

Żyje się tylko raz? Nie w tym świecie, tutaj prawdziwe życie zaczyna się dopiero po śmierci. Jesteś pełnoletni? A więc pora zdecydować, czy będziesz wyznawać zasady Trojki, czy Miriady. Te dwie frakcje toczą zaciekłą walkę o dusze Niezwerbowanych i prawie nigdy nie grają czysto.
Tenley została naznaczona już w chwili narodzin. Jest obdarzona wielką mocą. I Trojką, i Miriada nie cofną się przed niczym, by ją przeciągnąć na swoją stronę. Wciąż nie zdecydowała, dokąd chce trafić po śmierci, a nie wie, że los przygotował dla niej kilka niemiłych niespodzianek. 


„Firstlife. Pierwsze życie” to fascynujący romans paranormalny, który czytałam z dużą przyjemnością. Dawno nie sięgałam po powieści Geny Showalter, a przecież jeszcze kilka lat temu byłam totalnie zauroczona jej twórczością. Lektura najnowszej na polskim rynku publikacji Amerykanki  potwierdziła, że to zdecydowanie „moja” autorka. Showalter perfekcyjnie trafia w mój gust czytelniczy, wywołując swymi powieściami szybsze bicie serca.

Powieść „Firstlife. Pierwsze życie” jest utworem modelowo wykorzystującym charakterystyczne schematy romansów paranormalnych. Mamy więc nastoletnią bohaterkę, która okazuje się kimś wyjątkowym. Mamy ekspresową miłość od pierwszego wejrzenia i typowy dla gatunku trójkąt, w którym o względy bezustannie wpadającej w kłopoty heroiny walczą zły i dobry chłopiec. Wydaje się, że banał goni banał, ale czy na pewno?

Gena Showalter kreuje nietuzinkowy świat, w którym ziemskie istnienie stanowi jedynie preludium do Drugiego Życia. Ludzie nie muszą obawiać się śmierci, gdyż doskonale wiedzą, co czeka na nich po drugiej stronie – hedonistyczny świat Miriady lub harmonijny świat Trojki. Jedynym problemem jest wybór, bo tutaj o tym dokąd trafi człowiek po pierwszej śmierci nie decyduje sposób życia, ale kontrakt zawierany w wieku 18 lat z przedstawicielami jednej z dwóch frakcji.

Tenley „Ten” Lockwood jest siedemnastoletnią Niezwerbowaną mającą szczególną wartość dla obu walczących o dusze grup. Trojka i Miriada zrobią wiele, by dziewczyna wybrała właściwą – z ich punktów widzenia – frakcję. Dwóch Robotników zostaje wysłanych do ośrodka, w którym przebywa buntowniczka, by namówić ją do podjęcia decyzji. Czy argumenty wysłanników sfer skłonią nastolatkę do przyłączenia się do którejś grupy, czy wręcz przeciwnie podsycą jeszcze panujący w jej umyśle chaos?  Ten, nie wiedząc o tym, trzyma w swych rękach przyszłość obu sfer.

Pierwszy tom serii „Everlife” okazał się interesującą, dynamiczną lekturą, która dostarczyła mi solidnej porcji rozrywki – właśnie tego szukałam sięgając po ten tytuł. 


Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Harper Collins Polska


 

poniedziałek, 27 marca 2017

"Siedem sióstr" Lucinda Riley

Seria: Siedem sióstr (tom 1)
Wydawnictwo: Amber
Liczba stron: 544
Rok wydania: 2017

Każda z nich jest inna. Każda urodziła się w innej części świata i ułożyła sobie życie z dala od pozostałych sióstr. Przybrany ojciec – tajemniczy Pa Salt – nadał im imiona mitycznych Plejad.
 
Kiedy sześć młodych kobiet dowiaduje się o jego śmierci, wszystkie, niczym ptaki do gniazda, sfruwają do rodzinnego domu – bajecznego zameczku nad Jeziorem Genewskim – a tam czekają na nie zaszyfrowane wiadomości na temat ich pochodzenia.

Najstarsza z sióstr, idąc za wskazówkami Pa Salta, dociera do Rio de Janeiro, gdzie przystojny brazylijski pisarz pokazuje jej uroki miasta i pomaga odkryć zagmatwaną przeszłość jej rodziny. Osiemdziesiąt lat wcześniej jej prababka Izabela, córka plantatora kawy, na życzenie ojca zaręczyła się z arystokratą, którego nie kochała. Narzeczony był na tyle wspaniałomyślny, że zgodził się na jej wyjazd z przyjaciółką do Paryża. W tętniącym życiem Mieście Światła spragniona przygód dziewczyna spotkała ambitnego młodego rzeźbiarza. I poczuła, że nic już nie będzie takie jak wcześniej.

Czy historia prababki i matki pozwoli Mai odnaleźć drogę do własnego szczęścia?


Powieść „Siedem sióstr” autorstwa Lucindy Riley jest cudowną, wielowątkową historią otwierającą cykl siedmiu książek mających stanowić barwną sagę rodzinną. Choć nie ma w tym utworze magicznych wątków, podczas lektury nie sposób pozbyć się wrażenia, że magia i baśniowość są integralnymi elementami wykreowanej przez pisarkę opowieści.

Utwór zaczyna się rzeczywiście niczym prawdziwa baśń. Umiera tajemniczy milioner, przybrany ojciec szóstki kobiet pochodzących z najróżniejszych zakątków świata, obdarzonych imionami Plejad. Jako pierwsza o śmierci ukochanego taty dowiaduje się najstarsza z przysposobionej szóstki – przebywająca na wakacjach w Londynie Maja. Bohaterka czym prędzej powraca do Atlantis - zameczku położonego na odosobnionym półwyspie Jeziora Genewskiego, gdzie jako jedyna z sióstr mieszkała na stałe z ojcem. Na miejscu czeka ją trudne zadanie poinformowania przybranego rodzeństwa o śmierci Pa Salta.

Od razu da się wyczuć, że śmierć milionera otacza tajemnica. Mężczyzna niedługo przed zawałem odesłał swą najstarszą latorośl z wyspy i pozostawił instrukcje, by jego ciało pochować w odmętach oceanu bez żadnej asysty ze strony przybranych córek. Prawnik Pa Salta ma dla każdej z dziewcząt listy, które mogą zmienić ich życie. W ogrodzie pojawia się strefa armilarna, na obręczach której wyryto imiona siódemki dziewcząt. Każda z sześciu obręczy zawiera indywidualne rady dla sióstr oraz współrzędne miejsc mających związek z początkiem ich życia. Siódma obręcz z wyrytym imieniem ostatniej z plejad (Merope) stanowi zagadkę zarówno dla córek Pa Salta, jak i dla czytelnika. Liczba planowych tomów cyklu „Siedem sióstr” dobitnie wskazuje, że w ostatniej części możemy spodziewać się wyjaśnienia zagadki nieistniejącej/zaginionej/ nie odnalezionej przez Pa Salta siostry.

Powróćmy jednak do Mai, bo to w końcu jej poświęciła Lucinda Riley pierwszy tom serii. Kobieta kierowana wskazówkami pozostawionymi przez ojca trafia do Rio de Janeiro, gdzie odkrywa fascynującą, słodko-gorzką historię swej prababki żyjącej w czasach, kiedy powstawała monumentalna figura Chrystusa Odkupiciela. Teraźniejszość Mai przeplata się z historią życia Izabeli Bonifacio.

„Siedem sióstr” to tajemnicza, nastrojowa powieść, w której wątki romantyczne i obyczajowe elegancko łączą się z wątkami historycznymi. Intrygująca fabuła przesycona tajemnicami wciąga i zachęca do sięgnięcia po kolejny tom opowieści o córkach Pa Salta. Z niecierpliwością będę oczekiwała premiery kolejnych części cyklu, a w międzyczasie sięgnę zapewne po inne tytuły autorstwa Lucindy Riley.

Jeżeli poszukujecie ciekawych i niebanalnych sag rodzinnych, „Siedem sióstr” jest dla Was idealną propozycją.
 
Za możliwość przeczytania książki dziękuję serdecznie wydawnictwu Albatros
 

środa, 22 marca 2017

"Powrót do starego domu" Ilona Gołębiewska [zapowiedź]



Dzisiejszy wpis jest nieco nietypowy, jak na mojego bloga. Nie da się ukryć, że do tej pory nie zdarzyło mi się zamieszczać notatek o zapowiedziach książkowych – no bo po co? Przecież zainteresowany trafi na stronę wydawcy tudzież księgarni. W mediach społecznościowych również można znaleźć multum informacji o ciekawych premierach. Po co mam powielać ogólnie dostępne informacje jeszcze na blogu?

Jak widzicie, idea zamieszczania zapowiedzi na mojej stronie nie była mi do tej pory bliska.

Kiedy zgłosiła się do mnie bardzo sympatyczna Pani z grzecznym i nienachalnym zapytaniem o możliwość zamieszczenia na Zaczarowanych Stronach zapowiedzi, postanowiłam przemyśleć taką możliwość. Ten post jest moją odpowiedzią.

W końcu kto ma promować polskich, nieznanych szerokiemu gronu czytelników, młodych autorów, jeśli nie rodzimi blogerzy? 

 Drodzy Czytelnicy

 Informuję, że 29 marca na półki księgarń trafi bardzo obiecująca powieś Ilony Gołębiewskiej „Powrót do starego domu”:

Materiały  promocyjne wydawcy:



Dom, w którym czas się zatrzymał

Obraz i wspomnienia beztroskiego dzieciństwa to często jedyne piękne chwile, które pozostają w pamięci. To one budują człowieka i tworzą jego historię. W ich stronę kierują się myśli w czasie życiowych zawirowań. Do świata wspomnień o utraconym świecie dzieciństwa pozwala się przenieść „Powrót do starego domu”, powieść Ilony Gołębiewskiej. Premiera książki już 29 marca.

Czasami los jest przewrotny, a widoczne na pierwszy rzut oka szczęście całkowicie złudne. Mogłoby się wydawać, że Alicja Pniewska ma wszystko. Jednak to tylko pozory, za którymi kryje się smutna prawda. W jej życiu brakuje najważniejszego – wsparcia najbliższych osób. Dlatego wciąż żyje wspomnieniami o rodzinnym domu, w którym czuła się bezpieczna i bezgranicznie kochana przez rodziców i dziadków.
Alicja ma 37 lat. Jej małżeństwo właśnie się rozpadło, straciła lukratywną posadę, została bez dachu nad głową. W ciężkich chwilach pomocy udziela jej jedynie Dorota, przyjaciółka z czasów studenckich. Uciekając przed swoim zrujnowanym życiem, Alicja znajduje schronienie w starym rodzinnym domu w malowniczej miejscowości Pniewo. Z radością odkrywa, że jest to idealne miejsce do odzyskania równowagi i że tu właśnie ma szansę znaleźć duchowe ukojenie. Decyduje się na remont starego rodzinnego domu. Postanawia zostawić przeszłość za sobą i rozpocząć całkiem nowy rozdział w życiu. Zaskakujące zdarzenia, niezwykli ludzie i tajemnica sprzed lat wystawią Alicję na ciężką próbę. Ponownie stanie przed koniecznością walki o swoje szczęście.

Pewnej upiornej nocy spotyka Dziada – legendarnego uczestnika wydarzeń, które przed kilkudziesięcioma laty wstrząsnęły Pniewem. Otrzymuje od niego pamiętnik swojego dziadka Jana, który opisuje w nim piekło wojny. Nieoczekiwanie w starej szafie na strychu Alicja znajduje dokument ujawniający przed nią kolejne tajemnice przeszłości. Na idealnym dotąd wizerunku jej rodziny powstaje rysa... Alicja odkrywa pilnie strzeżony rodzinny sekret z przeszłości. Co wydarzyło się w Pniewie, kiedy Alicja była jeszcze dzieckiem? Czy tajemnica z przeszłości przekreśli szansę na szczęśliwe życie, które na nowo zaczęła budować? Tragiczny los małego Michałka całkowicie zmieni podejście Alicji do życia, a miłość upomni się o nią w najmniej spodziewanym momencie. Czy prawda o przeszłości rodziny pozwoli odnaleźć jej szczęście u boku kochanego mężczyzny?

„Powrót do starego domu” to prawdziwa, poruszająca i trzymająca w napięciu do ostatnich stron książka o sile ludzkich pragnień i marzeń. Daje wiarę i nadzieję na to, że nigdy nie jest za późno, by budować swoje życie od nowa. Przenosi do świata dziecięcych wspomnień i miejsca, które w sercu każdego człowieka ma szczególne znaczenie – do rodzinnego domu. Subtelny styl i finezja, z jaką autorka tworzy wielowątkową fabułę powieści, zadowolą najbardziej wymagających czytelników. Ilona Gołębiewska pokazuje, że w dorosłym życiu nie ma nic cenniejszego niż piękne wspomnienia z dzieciństwa. Udowadnia, że prawdziwy dom to ludzie, do których zawsze się powraca. Choćby tylko w pamięci. Dom to rodzina, a rodzina to bagaż wielu emocji i doświadczeń na całe życie. Z tym bagażem człowiek idzie w świat. Może zajść daleko i odnieść wiele sukcesów, jednak zawsze wraca tam, gdzie zaczęła się jego historia.


***
 Brzmi zachęcająco. Prawda?


wtorek, 21 marca 2017

"Noc Kupały" Katarzyna Berenika Miszczuk

Seria: Kwiat paproci (tom 2)
Wydawnictwo: W.A.B.
Liczba stron: 416
Rok wydania: 2016
Zazdrość, zdrada i kwiat paproci. Czy młoda szeptucha ocali miłość do Mieszka?

Wiecie, jak to jest. To tylko dawna znajoma, on już nic do niej nie czuje, teraz liczysz się tylko ty, a oni spotkali się zupełnym przypadkiem. Gosia chciałaby w to wierzyć, ale trochę to trudne, gdy ukochany Mieszko ciągle myśli o swojej dawnej żonie Ote. Zwłaszcza gdy ta okazuje się wcale nie tak martwa, jak przypuszczała Gosława. W dodatku Ote bardzo się nie podoba, że młoda szeptucha i Mieszko tak się do siebie zbliżyli. Nim ich uczucie zdąży się porządnie rozwinąć, między kochanków wkradnie się zazdrość.

Niestety, tysiącletnia rywalka to niejedyne zmartwienie Gosi. Zbliża się Noc Kupały, podczas której ma się wypełnić przeznaczenie szeptuchy. I choć Baba Jaga zaopatrzyła swoją podopieczną we wszystkie możliwe amulety i zaklęcia, Gosława ma złe przeczucia. Wprawdzie bogowie może i są gburowaci, ale przecież nie głupi. A przynajmniej tak się im wydaje.


„Noc Kupały” to drugi tom stworzonej przez Katarzynę Berenikę Miszczuk serii słowiańskich powieści fantastycznych „Kwiat paproci”. Miszczuk swą prozą wspaniale udowadnia, że polska fantastyka może być ciekawa i niebanalna – wcale nie trzeba zapatrywać się w zachodnich autorów, nie trzeba osadzać akcji powieści w obcym kraju, czy nadawać postaciom obco brzmiących imion, by stworzyć książkę, której fabuła wciągnie czytelnika niczym ruchome piaski.

Wielkimi krokami zbliża się tytułowa Noc Kupały. Gosia z każdym dniem zbliża się do wypełnienia swego niezbyt optymistycznie zapowiadającego się przeznaczenia. Kolejni bogowie wymuszają na młodej kobiecie przyrzeczenie oddania im potężnego kwiatu paproci. W okolicy biwak rozbijają fanatyczni wyznawcy Bogini Makosz. Na horyzoncie pojawia się krwiożercza strzyga, która odkryje przed bohaterką sekrety związane z jej ukochanym, a także z tajemniczymi umiejętnościami budzącymi się w Gosławie. W fabule „Nocy Kupały” dzieje się bardzo dużo i naprawdę nie ma czasu na nudę podczas lektury.

Sięgając po drugi tom „Kwiatu paproci”, poszukiwałam lekkiej i zabawnej lektury. „Noc Kupały” w pełni zaspokoiła moją potrzebę, dostarczając mi solidnej porcji rozrywki.
 

sobota, 11 marca 2017

"Nie jesteśmy gotowi" Meg Little Reilly

Wydawnictwo: Harper Collins Polska
Liczba stron: 352
Rok wydania: 2017

Wielka Burza, która nieodwołalnie zmieniła wszystko!

Przeprowadzka z Brooklynu do domu w malowniczej górskiej scenerii Vermontu miała być dla Asha i Pii początkiem nowego życia. Małe miasteczko, piękna przyroda, święty spokój, czyli spełnienie marzeń po latach. Jednak już po trzech miesiącach na horyzoncie, dosłownie i w przenośni, pojawiają się ciemne chmury. Meteorolodzy zapowiadają burze i huragany na niespotykaną skalę. Strach przed kataklizmem ujawnia głębokie podziały w na pozór zgodnej lokalnej społeczności. Poważny kryzys dotyka również małżeństwa Asha i Pii. Poczucie zagrożenia, zamiast łączyć, pogłębia przepaść, z której do tej pory nie zdawali sobie sprawy. 


Powieść „Nie jesteśmy gotowi” autorstwa Meg Little Reilly jest utworem, który mocno mnie zaskoczył. Zamiast oczekiwanej powieści obyczajowej otrzymałam niezwykłą, przesyconą proekologicznymi wątkami książkę utrzymaną w konwencji katastroficznej – nie tego się spodziewałam decydując się na lekturę, jednak daleka jestem od narzekań.

Ash i Pia to na pierwszy rzut oka zgrane małżeństwo, które przed trzema miesiącami porzuciło szaleńcze życie w Nowym Jorku na rzecz spokojnej, bliskiej naturze egzystencji w niewielkim Isole. Młodzi ludzie marzą o powrocie do korzeni, pragną zerwać z konsumpcyjnym modelem życia i wyścigiem szczurów. Zakup domu położonego na obrzeżach prowincjonalnego miasteczka ma stanowić ukoronowanie ich pragnień, ma scalić nie do końca idealny związek. Piękne plany niszczy jednak zapowiedź niemal apokaliptycznego kataklizmu nieubłaganie nadciągającego w stronę Isole. Kolejne doniesienia meteorologiczne sieją coraz większy popłoch wśród społeczności miasta, burząc spokój ducha. Niepokój narasta z każdą wysłuchaną prognozą pogody. Czy mieszkańcy Isole oraz Ash i Pia sprzymierzą się w obliczu nadchodzącego huraganu, czy zwyciężą zgoła inne odruchy? Jedno jest pewne, po przejściu Wielkiej Burzy nikt i nic nie pozostanie takie samo.

„Nie jesteśmy gotowi” to powieść, która porusza niezwykle aktualną tematykę. Złożony utwór ukazuje zgubne konsekwencje wpływu człowieka na klimat -  porusza problematykę postępującego efektu cieplarnianego i związanymi z tym zjawiskiem zmianami zachodzącymi na kuli ziemskiej. Nawiedzająca Stany Zjednoczone w powieści Wielka Burza stanowi kulminację narastających anomalii pogodowych.

Ważnym motywem powieści jest wątek psychologiczny. Głównymi bohaterami są Ash i Pia, pisarka skupia się na opisie zachowań i emocji pary, ale nie zaniedbuje kreacji innych postaci. Meg Little Reilly ukazuje na kartach powieści niezwykły wachlarz zachowań i emocji ludzi, którym przyszło zmierzyć się z ekstremalnym, nie dającym się uniknąć niebezpieczeństwem. W sytuacji kryzysowej każdy reaguje inaczej, każdy w innym miejscu szuka pocieszenia. Niektórych nadejście Wielkiej Burzy napędza do działania i motywuje, u innych budzi strach, wpędza w bezsilność lub obsesję. Autorka doskonale oddaje różnorodność ludzkich charakterów i zachowań.

Polecam powieść „Nie jesteśmy gotowi” wszystkim czytelnikom poszukującym niebanalnych powieści poruszających współczesną problematykę. To dobrze napisany utwór, który zmusza czytelników do zastanowienia się dokąd zmierza przyszłość znanego nam świata. 



Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Harper Collins Polska
 

niedziela, 5 marca 2017

"Za zamkniętymi drzwiami" B.A. Paris

Wydawnictwo: Albatros
Liczba stron: 304
Rok wydania: 2017

Perfekcyjna para? Doskonałe małżeństwo? Czy idealne kłamstwo?

Wszyscy znamy takie pary jak Jack i Grace: on jest przystojny i bogaty, ona czarująca i elegancka. Chciałoby się poznać Grace nieco lepiej, ale to niełatwe, bo Jack i Grace są nierozłączni. Niektórzy nazwaliby to prawdziwą miłością. 
Wyobraź sobie uroczystą kolację w ich idealnym domu, miłą konwersację, kolejne kieliszki dobrego wina. Oboje wydają się w swoim żywiole. Przyjaciele Grace chcieliby zrewanżować się lunchem w przyszłym tygodniu. Ona chętnie przyjęłaby zaproszenie, ale wie, że nigdy z nimi nie wyjdzie. Ktoś mógłby spytać, dlaczego Grace nigdy nie odbiera telefonów, nie wychodzi z domu, a nawet nie pracuje. I jak to możliwe, że gotując tak wymyślne potrawy, w ogóle nie tyje? I dlaczego w oknach sypialni są kraty? Doskonałe małżeństwo czy perfekcyjne kłamstwo?

Jack i Grace to para idealna. On jest szarmanckim, wrażliwym prawnikiem broniącym maltretowanych kobiet. Ona to znakomita pani domu, która dla męża i domu poświęciła karierę zawodową. Niemal bajkowy związek bohaterów w postronnych obserwatorach wzbudza podziw lub zazdrość. Każdy chciałby wieść tak wspaniałe życie. Każdy marzy o tak intensywnym i doskonałym uczuciu. Czy ktoś zdecydowałby się jednak na zamianę ról, gdyby znał mroczny sekret państwa Angel, prawdziwy czynnik cementujący ich perfekcyjny związek?

B.A. Paris  zadebiutowała z przytupem. „Za zamkniętymi drzwiami”  to trzymający w napięciu thriller psychologiczny, od którego ciężko się oderwać, choć opis i autorka zdradzają wiele. Czytelnik bardzo szybko odkrywa, co jest głównym motywem powieści, co nie odbiera jednak tytułowi siły oddziaływania na wyobraźnię i emocje. To wątek psychologiczny, a nie sensacyjny odgrywa w tej książce zasadniczą rolę.

Nielinearna, pierwszoosobowa narracja przerzuca nas pomiędzy teraźniejszością i przeszłością, pozwalając nam poznać historię bohaterki i jej z pozoru perfekcyjnego małżeństwa. Błyskawicznie odkrywamy dwulicowość męża Grace, stajemy się obserwatorami wyrafinowanej i okrutnej gry, którą ten zręczny manipulator prowadzi z żoną. Wspólnie z bohaterką odmierzamy czas do zbliżającej się katastrofy, nie tracąc nadziei, że kobieta znajdzie sposób, by przechytrzyć Jacka i zapobiec realizacji jego diabolicznego planu. Z napięciem śledzimy kolejne próby wyrwania się Grace spod kurateli przebiegłego, wyprzedzającego ją o krok męża.

Lektura książki B.A. Paris dostarczyła mi mnóstwa  mocnych wrażeń. „Za zamkniętymi drzwiami” to emocjonująca powieść, którą polecam wszystkim miłośnikom thrillerów psychologicznych. Nie mogłam się oderwać, dopóki nie dotarłam do ostatniej strony.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję serdecznie wydawnictwu Albatros

niedziela, 12 lutego 2017

"Szóstka Wron" Leigh Bardugo

Seria: Szóstka Wron (tom 1)
Wydawnictwo: MAG
Liczba stron: 496
Rok wydania: 2016

Sześcioro niebezpiecznych wyrzutków.
Jeden niewykonalny skok.
Przestępczy geniusz Kaz Brekker otrzymuje ofertę wzbogacenia się ponad wszelkie wyobrażenie – wystarczy w tym celu wykonać zadanie, która z pozoru wydaje się niewykonalne:
– włamać się do niesławnego Lodowego Dworu (niezdobytej wojskowej twierdzy)
– uwolnić zakładnika (a ten może rozpętać magiczne piekło, które pochłonie cały świat)
– przeżyć dostatecznie długo, żeby odebrać nagrodę (i ją wydać).
Kaz potrzebuje ludzi wystarczająco zdesperowanych, żeby wraz z nim podjęli się tej samobójczej misji, oraz dostatecznie niebezpiecznych, żeby ją wypełnili. Wie, gdzie ich szukać. Szóstka najbardziej niebezpiecznych wyrzutków w mieście – razem mogą być nie do zatrzymania. O ile wcześniej nie pozabijają się nawzajem.

Leigh Bardugo napisała rewelacyjną, trzymającą w napięciu powieść fantastyczną, która szczerze mnie zachwyciła. „Szóstka Wron” to doskonale skonstruowany, dopracowany w najdrobniejszych detalach tytuł. Dobrze wykreowani, fascynujący bohaterowie; niezwykły świat przedstawiony; doskonale przemyślana, pełna niespodzianek i zwrotów akcji fabuła – wszystkie te elementy składają się na niesamowitą, rozpalającą emocje powieść, od której nie sposób się oderwać.

Sześcioro nastoletnich, niezwykle utalentowanych gwiazd półświatka podejmuje się wykonania zadania, które wydaje się niewykonalne. Młodzi, ale doświadczeni i bezwzględni przestępcy mają włamać się do niezdobytej twierdzy – Lodowego Dworu – z której mają uwolnić griszę mogącego zachwiać kruchą, polityczną równowagą świata. Jeśli drużynie Kaza Brekkera się uda, na uczestników misji czeka bogactwo umożliwiające spełnienie głęboko skrywanych pragnień, zamknięcie starych spaw i rozpoczęcie nowego, niezależnego życia. Porażka w najlepszym razie oznacza uwięzienie w twierdzy, a w najgorszym śmierć z rąk przedstawicieli konkurencyjnych gangów wynajętych do realizacji tego samego zadania lub strażników druskelle strzegących bezpieczeństwa Lodowego Dworu. Drużyna Wron rozpoczyna pełen niebezpieczeństw i emocjonujących zwrotów akcji wyścig z czasem i własnymi, głęboko skrywanymi słabościami.

„Szóstka Wron” to książka napisana w świetnym stylu. Polifoniczna narracja pozwala czytelnikom poznać szóstkę głównych bohaterów – ich charaktery, życiowe cele, mroczną przeszłość i plany na przyszłość. Drużyna tytułowych wron to zbieranina fascynujących, silnych charakterów, których nie sposób nie polubić. Bardugo ma niewątpliwy talent do kreowania pełnokrwistych postaci - bohaterowie są bardzo mocnym punktem powieści.

Dużym atutem tego tytułu jest również pełna niespodzianek fabuła.  Autorka wspaniale buduje atmosferę, wprowadza dynamiczne, pełne napięcia zwroty akcji, które rozpalają czytelnicze emocje. Lektura „Szóstki Wron” dostarczyła mi mnóstwa pozytywnych wrażeń.
 

niedziela, 5 lutego 2017

"Zapomniani bogowie. Słowiańska opowieść" Jarosław Prusiński

Wydawnictwo: e-bookowo.pl
Liczba stron: 290
Rok wydania: 2017

W pobliżu nadnarwiańskiego grodu znaleziono ciężko rannego mężczyznę. Nie wiadomo kim jest, kto próbował go zabić i z jakiego powodu. Do swojej chaty przygarnęła go pewna wdowa, matka dwóch córek na wydaniu. Czy mężczyzna stanowi zagrożenie dla spokojnych mieszkańców grodu? A może to on jest w niebezpieczeństwie? Jaką tajemnicę nosi w sercu starsza z córek gospodyni?

Jarosław Prusiński, autor wysoko ocenianych przez Czytelników powieści fantasy Szary mag oraz zbioru opowiadań SF pod tytułem: Vortex, tym razem przenosi nas na początek X wieku, gdy Polska nazywała się Lechia, a ludzie wciąż czcili starożytnych bogów, choć chrześcijaństwo zbliżało się już wielkimi krokami do naszego kraju. Zabawna, romantyczna powieść o dawnych czasach, zwyczajach, obrządkach. Opowieść o naszych przodkach, naszym dziedzictwie, podana niezwykle lekko. Tę książkę czyta się jednym tchem.

„Zapomniani bogowie. Słowiańska opowieść” autorstwa Jarosława Prusińskiego to fajnie napisana, przyjemna w odbiorze powieść historyczna, w której autor zabiera czytelników w rozpalającą wyobraźnię podróż do  średniowiecznego nadnarwiańskiego grodu z przełomu IX i X wieku. Pisarz – wspaniały gawędziarz – buduje interesującą i sugestywną opowieść przepełnioną historycznymi ciekawostkami, humorem i tajemnicami.

Powieść otwiera zajmujący wstęp, w którym Jarosław Prusiński przybliża czytelnikom genezę powstania utworu oraz przedstawia intrygujące - zapewne nieznane większości odbiorcom- teorie dotyczące powstania państwa Lechickiego. Rys historyczny przygotowany przez pisarza rozbudza ciekawość i jest równie fascynujący, co sama akcja utworu; stanowi  on doskonałe wprowadzenie do książki.

Akcja „Zapomnianych bogów” skupia się głównie na wątku ciężko rannego mężczyzny – przybysza, który zostaje odnaleziony w otaczającej słowiański gród puszczy. Obcy trafia pod dach miejscowej wdowy i jej dwóch córek – Dobrosławy i Dobromiły – gdzie pomału dochodzi do siebie oraz poznaje zwyczaje miejscowej ludności. Obecność bohatera, który stracił pamięć wzbudza zamieszanie w domu samotnych kobiet, a także w samym Ostrogrodzie, gdzie nie wszyscy są do niego przychylnie nastawieni…

Historię wykreowaną przez Prusińskiego cechują prostota i zwięzłość, które nie odbierają jednak opowieści swoistej, fabularnej złożoności. Tytuł obfituje w różnorodne wątki - wątki kryminalne, romantyczne, psychologiczne. Sporo miejsca poświęcił autor kwestiom historycznym, kulturowym i religijnym.

To niesamowite, jak bogata okazała się ta prosta na pierwszy rzut oka historia, której jedynym minusem jest długość. Powieść mogła być zdecydowanie dłuższa ;)


Za możliwość przeczytania powieści dziękuję autorowi.


wtorek, 31 stycznia 2017

"Pisane szkarłatem" Anne Bishop

Cykl: INNI (tom 1)
Wydawnictwo: Initium
Liczba stron: 560
Rok wydania: 2013

Meg Corbyn jest jasnowidzącą szczególnego rodzaju - widzi przyszłość, jeśli rozetnie sobie skórę i pojawi się krew. Ten dar jest dla niej jednak przekleństwem, gdyż znajduje się w mocy Kontrolera, człowieka, który pragnie mieć stały dostęp do wizji Meg. Postanawia więc uciec, a jedynym bezpiecznym dla niej miejscem okazuje się Dziedziniec w Lakeside - dzielnica handlowa opanowana przez Innych. 
Simon Wilcza Straż, zmiennokształtny, niechętnie zatrudnia Meg na stanowisku łącznika z ludźmi Od pierwszej chwili wyczuwa, że dziewczyna coś ukrywa, poza tym jej zapach jest inny niż zapach ludzkiej zwierzyny. Jednak instynkt nakazuje mu dać jej tę pracę. Kiedy już pozna prawdę i dowie się, że Meg jest ścigana przez rząd, będzie musiał zdecydować, czy jest warta rozpętania wojny między ludźmi a Innymi.

Anne Bishop zalicza się do ścisłej czołówki moich ulubionych autorek tworzących fantastykę. Uwielbiam styl tej amerykańskiej pisarki, podziwiam jej niesamowitą wyobraźnię, talent do kreowania niezwykłych światów, budowania zajmujących i niebanalnych opowieści, których lektura bez reszty mnie pochłania. Kiedy wydawnictwo Initium przy okazji premiery IV tomu cyklu INNI wznowiło wydanie brakujących części, wiedziałam, że nadszedł najwyższy czas, by sięgnąć po kolejną serię, która wyszła spod pióra mojej ulubionej autorki.

Pisarka przeniosła mnie do niezwykłego świata – niesamowicie podobnego do rzeczywistości, którą znam z innych powieści urban fantasy, a jednak całkowicie odmiennego i oryginalnego. Oto Ziemia, planeta zamieszkana przez ludzi i Innych – dzieci Namid, pradawne istoty, najznamienitsze drapieżniki rządzące światem i dbające jedynie o swój gatunek. Na Dziedziniec – jedyne miejsce należące do terytorium Innych, na którym względnie bezpiecznie mogą czuć się ludzie – w śnieżną noc przybywa Meg Corbyn, przemarznięta, tajemnicza kobieta poszukująca pracy. Przywódca Dziedzińca, Simon Wilcza Straż, wiedziony dziwnym przeczuciem i wspomnieniem pewnej wróżby postanawia przyjąć Meg na stanowiska łącznika z ludźmi. Wilk nie przeczuwa nawet, jaką  niezwykła tajemnicę skrywa ta ludzka kobieta i jak duży wpływ wywrze na niego i zamieszkujących Lakeside Innych.

Anne Bishop stworzyła naprawdę niebanalną powieść urban fantasy. Pisarka wykreowała ciekawy świat przedstawiony zamieszkany przez tajemnicze i potężne istoty, które twardą ręką dzierżą władzę nad swoimi terytoriami i światem. Choć świat stworzony przez Bishop zamieszkują dobrze znane czytelnikom wilkołaki, wampiry i zmiennokształtni, to pisarka proponuje całkiem nowe, oryginalne spojrzenie na te istoty, co stanowi ogromny atut cyklu INNI.

„Pisane szkarłatem" to wyśmienita powieść fantasy. Fabuła tej książki stanowi wciągającą, wypełniona intrygami i tajemnicami historię. Anne Bishop zabrała mnie w przepyszną literacką podróż, która zagwarantowałam mi moc bardzo mocnych i pozytywnych wrażeń.
 

środa, 11 stycznia 2017

"Wysokie góry Portugalii" Yann Martel

Wydawnictwo: Albatros
Liczba stron: 320
Rok wydania: 2017

Nowa powieść autora fenomenalnego ŻYCIA PI. Tym razem Yann Martel zabiera czytelników w podróż po dwudziestowiecznej Portugalii i zakamarkach ludzkiej duszy.
 
Lizbona, rok 1904. Młody chłopak imieniem Tomás znajduje stary dziennik. Mowa w nim o niezwykłym artefakcie, który – o ile istnieje i o ile zostanie odnaleziony – może odmienić bieg historii. Podróżując jednym z pierwszych automobili, Tomás wyrusza na poszukiwanie niezwykłego skarbu.

Trzydzieści pięć lat później portugalski patolog, fan kryminałów Agathy Christie, sam wplątuje się dziwną historię, a wydarzenia, w których centrum trafia, okazują się konsekwencjami poszukiwań Tomása sprzed lat.

Kolejne pięćdziesiąt lat później kanadyjski senator, pogrążony w żałobie po śmierci ukochanej żony, znajduje schronienie w wiosce na północy Portugalii. Zjawia się tam z niezwykłym towarzyszem – szympansem. Trwające blisko sto lat poszukiwania nareszcie zmierzają ku końcowi.


„Wysokie góry Portugalii” Yanna Martela są magiczną opowieścią, w której autor zabiera czytelników w niezwykłą i zaskakującą podróż po najwyższych literackich wyżynach. Postmodernistyczna powieść utrzymana w konwencji realizmu magicznego czaruje swoim klimatem oraz oryginalnymi, zaskakującymi wątkami. Żadne słowa nie oddadzą w pełni mojego zauroczenia tym tytułem.

Historia wykreowana przez kanadyjskiego pisarza to zbiór trzech z pozoru niezależnych opowiadań, których bohaterami są mężczyźni pogrążeni w żałobie. Historie Tomasa, Euzebia i Petera wolne są od banału. Oryginalnie poprowadzone fabuły przepełnione są niecodziennymi, zajmującymi wątkami, które zachwycą wrażliwych czytelników ceniących subtelne, filozoficzne opowieści, literackie niespodzianki i piękną narrację.

Pierwsza historia to powieść drogi. Tomas po stracie ukochanych wyrusza w daleką podróż w poszukiwaniu kontrowersyjnego, religijnego artefaktu. Yann Martel z niezwykłą pieczołowitością opisuje wyprawę mężczyzny ku wysokim górom Portugalii. Wyprawę tym bardziej niezwykłą, że Tomas przemieszcza się automobilem, który nie jest znany Portugalczykom.

Druga opowieść jest chyba najbardziej magiczną z przedstawionych historii. To zaskakująca historia pewnego patologa. Opowieść stanowi odważny i zaskakujący traktat religijno-filozoficzny. W historii przenika się sacrum i profanum, rzeczywistość styka się z magią. Oczarowuje narracja stanowiąca udane połączenie naturalistycznych i poetyckich opisów.

Ostatnią część książki poświęcił autor opowieści o niecodziennej przyjaźni pomiędzy kanadyjskim senatorem i szympansem Odo. Bohaterowie, człowiek i małpa człekokształtna, przeprowadzają się w wysokie góry Portugalii, gdzie ich nietypowy związek rozkwita.

Stworzone przez Martela historie wypełniają wyobraźnię i nie pozwalają o sobie zapomnieć. Nietypowe, przepełnione symbolami fabuły wgryzają się w umysł, zmuszając do nieustannej analizy przedstawionych w opowieściach wydarzeń i efektu, jaki wywarły one na życie bohaterów. Mojej lekturze towarzyszyło nieustanne poczucie zdziwienia wywołane obecnością nieszablonowych wątków.  

„Wysokie góry Portugalii” to wyjątkowy tytuł, który szczerze mnie zachwycił. Polecam wszystkim miłośnikom dobrej, zaskakującej literatury. 



Za możliwość przeczytania książki dziękuję serdecznie wydawnictwu Albatros